ก็นะ อย่างที่เห็น
ทุกวันที่อยู่ เหมือนจะมีความสุข
จะมีใครรู้บ้างไหมว่าคนคนนี้ทุกข์แค่ไหน
ทั้งจิตใจ ทั้งร่างกาย
มีแต่เรื่องที่ไม่สามารถบอกใครให้รู้ได้
เก็บไว้คนเดียวมันช่างทรมาน
จะมีใครรู้ไหมว่า... คนหนึ่งตรงนี้
...แคร์เขาอยู่
...คิดถึงเขาอยู่
...เป็นห่วงเขาอยู่
ไม่รู้สินะ.... เขาไม่มีทางรู้
(และเขาก็ไม่สมควรที่จะรู้ด้วย)
เขาไม่เคยมองคนคนนี้ด้วยจิตใจ
เป็นได้ก็แค่นี้เท่านี้เอง
ไม่อยากร้องไห้ รู้บ้างไหมว่ามันเกินทน
แต่ก็นะ... น้ำตาของคนอย่างฉันคงต่ำเกินไปสินะ
ขอโทดที่รบกวนเวลาที่มีค่าของเทอ
ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง
ถ้าเป็นคนที่รักใครไม่เป็นก็คงจะดี ไม่อยากรู้จักความรักอีกแล้ว
....เสียใจ....
edit @ 11 Feb 2008 22:45:59 by ป่าชายเลน*₩oⓞκWⓐηG
อย่าคิดมาก
กูรักเมิงนะ
#1 By ป่าชายเลน*₩oⓞκWⓐηG on 2008-02-11 22:47